Iako je policija bila dužna da obavlja nadzor kako šef organizovane kriminalne organizacije, Miloš Medenica, ne bi pobjegao iz kućnog pritvora, jasno je da je to samo jedna od karika u sistemu koja je zakazala u ovom visokoprofilnom predmetu, jer da je suđenje sprovedeno u razumnom roku ne bi se ni došlo do situacije da država doživi još jedan šamar u procesuiranju jednog od najvažnijih slučajeva korupcije i organizovanog kriminala.

Bjekstvo Medenice ogolilo je poraznu sliku o nedostatku presuda u slučajevima ognizovanog kriminala i korupcije, brojnim suđenjima bez kraja, ali i broju od preko 300 osoba, mahom članova organizovanih kriminalnih grupa, koje policija trenutno nadzire po zahtjevu i mjerama suda kako bi ih spriječili da pobjegnu ili da ne ometaju vođenje krivičnih postupaka.

Sagovornici “Vijesti” saglasni su u ocjeni da bjekstvo Medenice umnogome podsjeća na slučaj Svetozara i Mloša Marovića, ali i da otvara brojna pitanja – najprije o odgovornosti nadležnih i institucija, koja ni dan kasnije još niko ne preuzima već u svojevrsnom ratu saopštenjima – krivicu prebacuju jedni na druge.

Miloš Medenica i njegova majka, bivša predsjednica Vrhovnog suda Vesna Medenica, u srijedu su prvostepenom odlukom vijeća sutkinje Vesne Kovačević osuđeni na všegodišnje kazne – 10 godina i dva mjeseca, odnosno deceniju robije.

Medenice nisu prisustvovale izricanju presude, a policija je i prije objavljivanja odluke utvrdila da Miloša Medenice nema u porodičnom stanu u Ulcinjskoj 2, a naknadnom istragom utvrđeno je da je izašao samo nekoliko sati prije nego je u sudnici saopštena odluka krivičnog vijeća.

Zbog bjekstva Medenice, policija je, kako su naveli, odmah obavijestila predsjednika Višeg suda Zorana Radovića, koji je izrekao mjeru.

”Oko 16 časova službenik Odsjeka za obezbjeđenje Višeg suda je obavijestio Odjeljenje bezbjednosti Podgorica da je potrebno da policija od sudije Kovačević preuzme rješenje o određivanju pritvora”, navodi se u saopštenju Uprave policije.

Pojašnjenje UP stiglo je nakon što je Viši sud u saopštenju naveo da mjeru nadzora – zabrana napuštanja stana izvršava policija i da je obaveza te institucije bila da spriječi bjekstvo okrivljenog Medenice iz stana, jer se vrijeme provedeno na izdržavanju mjere nadzora uračunava u kaznu zatvora.

Milošu Medenici je 17. oktobra prošle godine ukinut pritvor jer Viši sud ni tri godine od podizanja optužnice nije uspio da donese prvostepenu presudu, zbog čega mu je vijeće odredilo mjeru nadzora – kućni prtvor, koju je, sudeći po podacima UP, poštovao do srijede.

Taj predmet na početku dužila je sutkinja Nada Rabrenović, a ročišta su konstantno odgađana zbog različitih procesnih razloga. Nakon što je otišla na duže bolovanje, slučaj je preuzela sutkinja Kovačević, koja je uz brojne procesne opstrukcije za godinu okončala proces.

PREKRETNICA

Bivši ministar unutrašnjih poslova Filip Adžić ocijenio je za “Vijesti” da je od početka ovaj sudski proces zaokupljuje veliki pažnju javnosti, ali ga i prate brojne kontroverze, pa su upravo zbog toga “svi nadležni organi morali sa više pažnje pratiti dešavanja”.

“Javno prebacivanje odgovornosti između Višeg suda, Uprave policije, Ministarstva pravde i Agencije za nacionalnu bezbjednost samo dodatno produbljuje nepovjerenje građana i ohrabruje počinioce krivičnih djela. Pitam se što je potrebno da se desi da bi nosioci najviših funkcija shvatili ono što kompletna javnost vidi, da je sektor bezbjednosti urušen i da se iz dana u dan srlja u sve veće i veće propuste”, kazao je Adžić.

On je naveo da se nada da će ovaj slučaj biti prekretnica da se nešto u sektoru bezbjednosti mora mijenjati…

“Treba biti iskren i reći da se ovakvo stanje ne može adresirati samo trenutnom rukovodstvu bezbjednosno-obavještajnih službi, već kompletnom ambijentu koji je stvoren. Premijera države ne zanima sektor bezbjednosti, članovi vladajuće većine blokiraju sopstvenu državu i iscrpljuje policijske službenike, parlamentarna većina izbjegava usvajanje neophodnih zakona koji bi pomogli u borbi protiv kriminala i mnogi drugi problemi poput manjka ogromnog broja policijskih službenika dovode do svega što nam se danas dešava”, ocijenio je Adžić.

Samo nekoliko sati nakon što je objelodanjeno da je Mloš Medenica nedostupan policiji, među prvima je reagovao premijer Milojko Spajć, koji je naglasio da je za njega takva “informacija neprihvatljva”, i najavio da će odmah inicirati sastanak sa direktorom Uprave policije Lazarom Šćepanovićem i ministrom unutrašnjih poslova Danilom Šaranovićem, kako bi dobio odgovore gdje je došlo do propusta i ko za njih mora snositi odgovornost.

Do tog sastanka još nije došlo.

Član skupštinskog Obora za bezbjednost i odbranu Nikola Zirojević kazao je za “Vijesti” da smatra da je sudski proces tekao brže, što je, kako je naglasio, bilo moguće i da se mogao završiti u roku od tri godine, te da sada ne bismo došli u situaciju da ne znamo gdje se “lice osuđeno na 10 godina kazne zatvora nalazi”.

On navodi da je makar dan pred izricanje presuda, UP morala konstantno nadzirati da li Medenica poštuje mjere.

“Kako smo informisani, Miloš Medenica se noć prije izricanja presude nalazio u objektu u kojem je boravio. Bilo je u potpunosti nelogično očekivati da će lice kojem se u tom trenutku potencijalno spremala dugogodišnja kazna zatvora, sa šampanjcem čekati službenike UIKS-a da ga sprovedu u zatvor. Iz tog razloga je, od posljednjeg obilaska, trebalo vršiti konstantni nadzor, ne samo Medenice, nego i ostalih lica iz postupka, kako se ovo ne bi dogodilo. Dakle, da budem u potpunosti jasan – odgovornost je na policiji, a politička odgovornost na ministru unutrašnjih poslova i potpredsjedniku Vlade zaduženom za kontrolu službi bezbjednosti. Prebacivanje odgovornosti nam govori o tome da su ministar i potpredsjednik Vlade iz partije koja se zove Demokrate”, naveo je Zirojević.

I poslanik SD-a naveo je da poredeći slučaj dvojice Marovića sa Milošem Medenicom, može reći “da se iz prethodne loše prakse, očigledno, ništa nije naučilo”.

“S tim u vezi, ne bi me začudilo da u javnost, nakon određenog vremenskog perioda, izađe fotografija dva Miloša (Marovića i Medenice) iz nekog od luksuznih ugostiteljskih objekata u Beogradu na vodi. Zašto neko ima interes da u susjednoj Srbiji štiti bjegunce iz Crne Gore koji su nekad (ili su još uvijek) bili na visokim pozicijama odlučivanja, kao i zašto neko iz Crne Gore ima interes da tim ljudima omogući da pobjegnu u Srbiju, pitanje je za neku malo detaljniju analizu”, zaključio je on.

Zbog bjekstva Medenice, oglasile su juče i brojne NVO, a u saopštenju MANS-a traži da se bez odlaganja identifikuje odgovornost.

“Ovaj predmet se u javnosti već duže vrijeme profiliše kao jedan od onih koji bi trebalo da ‘poprave’ takozvani track record Crne Gore u borbi protiv korupcije i organizovanog kriminala, pa je bilo za očekivati da će, ako ne svi subjekti, onda makar tzv. šef organizovane kriminalne grupe biti pod pojačanim nadzorom, naročito uoči samog izricanja presude”, ističe MANS.

Oni su naglasili da kapaciteti nadležnih državnih organa za procesuiranje važnih slučajeva korupcije i organizovanog kriminala i dalje nastavljaju da predstavljaju jednu od ključnih prepreka za održivu borbu protiv ovih problema…

“A ovaj slučaj je samo još jedan dokaz u prilog tim tvrdnjama. Konačne presude za korupciju na visokom nivou predstavljaju jedno od ključnih mjerila za zatvaranje najtežih pregovaračkih poglavlja koje će podrazumijevati mnogo više odgovornosti za propuste, koji se naprave na putu Crne Gore ka Evropskoj uniji”, kazali su iz MANS-a.

Za advokata Veselina Radulovića, činjenica da je Miloš Medenica trenutno nedostupan, “ukazuje na ozbiljan propust policije, koja nije operativno i taktički preduzela sve raspoložive mjere, iako su rizik i realna opasnost od bjekstva bili očigledni”.

“Izostanak pravovremene reakcije dodatno podriva povjerenje u sposobnost države da efikasno odgovori na slučajeve organizovanog kriminala. Neophodno je hitno i nedvosmisleno utvrditi odgovornost za propuste koji su omogućili da Miloš Medenica postane nedostupan organima gonjenja. Nastavak dosadašnje prakse pokušaja prebacivanja odgovornosti na druge adrese predstavlja oblik institucionalnog izbjegavanja krivice, kojim se propusti normalizuju, a odgovorni ostaju zaštićeni. Takav obrazac ne samo da obesmišljava mehanizme kontrole, već i učvršćuje kulturu nekažnjivosti”.

On je takođe primijetio da slučaj Miloša Medenice sve više podsjeća na raniji primjer Svetozara Marovića i njegovog sina, gdje je država pokazala nemoć ili nevoljnost da spriječi bjekstvo.

“Takva paralela ukazuje da aktuelni režim, uprkos drugačijoj retorici, primjenjuje iste obrasce ponašanja kao prethodni – selektivnu odlučnost, institucionalnu pasivnost i izbjegavanje odgovornosti. To opravdano otvara sumnju u kontinuitet neformalnih veza aktera kriminala i sa aktuelnom vlasti, umjesto jasnog i odlučnog raskida sa praksama koje su obilježile raniji sistem”, tvrdi advokat.

PINGPONG

Seriju saopštenja i javnog prebacivanja odgovornosti otvorio je Viši sud, koji je naglasio da je nakon određivanja mjere nadzora – Miloš Medenica upozoren, da ukoliko je prekrši mjere – protiv njega se može odrediti pritvor.

“Takođe je određeno da ovu mjeru nadzora izvršava Uprava policije – Odjeljenje bezbjednosti Podgorica, te da ista može trajati dok za to postoji potreba, a najduže do pravosnažnosti presude”, naveli su i objasnili da je Medenici pritvor ukinut u oktobru prošle godine shodno odredbi člana 179 stav 1 Zakonika o krivičnom postupku, prema kojoj je decidno propisano da od dana podizanja optužnice pa do dana donošenja prvostepene presude pritvor može trajati najduže tri godine”.

Naveli su da je Medenica od 17. oktobra 2025. godine došao na svako zakazano ročište za glavni pretres, a da ih je ukupno bilo – 12, odnosno do 12. decembra kada je postupak i okončan.

“Logičkim i ciljnim tumačenjem obaveze Uprave policije – Odjeljenje bezbjednosti Podgorica da izvršava mjeru nadzora zabrana napuštanja stana izvodi se jedini mogući zaključak da je obaveza policije da spriječi bjekstvo okrivljenog iz stana, jer se shodno čl. 51 st.1 KZ CG, vrijeme provedeno na izdržavanju mjere nadzora zabrana napuštanja stana uračunava u izrečenu kaznu zatvora”, zaključuje se u saopštenju.

Uprava policije je poslala saopštenje u kojem navode da Viši sud u Podgorici, ni u jednom momentu, nijednim aktom ili dopisom, nije zatražio provjeru mjere nadzora niti izvještaj od Odjeljenja bezbjednosti (OB) Podgorica.

Iz te institucije su dodali da su policajci od 18. oktobra 2025. do 27. januara 2026. godine, kontinuirano vršili provjeru mjere nadzora, te da je zaključno sa 27. januarom 2026. godine Miloš Medenica zatečen u stanu na adresi određenoj mjerom nadzora.

“Provjerom mjere nadzora, dan prije izricanja presude, u 17.30 časova, Miloš Medenica je zatečen u svom stanu, te ističemo da u kontrolisanom periodu od 18. 10. 2025. godine do 27. 1. 2026. godine, nije zabilježeno kršenje mjera nadzora od strane ovog lica”, piše u saopštenju UP-a.

Policija je ukazala i da “zbog neefikasnosti nadležnog suda Medenici nije presuđeno u zakonskom roku od tri godine, što je imalo za epilog ukidanje pritvora i određivanje mjere nadzora”.

“Kako danas sud imperativno obavještava crnogorsku javnost da je policija bila dužna da spriječi bjekstvo Miloša Medenice, ovim putem podsjećamo Sud na imperativne norme ZKP-a kojima je propisano da je sud dužan da u zakonom propisanom roku od 3 godine donese prvostepenu presudu za optužena lica, što isti nijesu učinili, ne samo u ovom, već i na desetine drugih predmeta sa elementima organizovanog kriminala, a čije se posljedice neefikasnog djelovanja direktno odražavaju na sveukupno stanje bezbjednosti u Crnoj Gori”, piše u saopštenju UP-a.

Objasnili su da se mjere nadzora koje sprovodi Uprava policije obavljaju “povremeno i periodično u cilju kontrole poštovanja mjere”, te da Uprava policije ne vrši konstantan fizički nadzor 24 sata nad objektom stanovanja u sprovođenju mjere kućnog pritvora.

“Ukoliko bi se ova mjera sprovodila vršenjem nadzora po principu opserviranja 24/7, stalnim nadzorom, onda bi se Uprava policije izjednačila sa Upravom za izvršenje krivičnih sankcija i policijski službenici bi vršili obezbjeđivanje okrivljenog lica, što nije posao Uprave policije, koji se čak ne bi ni mogao izvršiti na navedeni način uzimajući u obzir broj izrečenih mjera nadzora i raspoložive kapacitete policije i čime bi se maltene prenijela nadležnost Uprave za izvršenje krivičnih sankcija”, piše u saopštenju UP-a.

Viši sud donio je naredbu za raspisivanje potjernice za odbjeglim Milošem Medenicom.

SAVJET TRAŽI ODGOVORE, UP NE ODGOVARA NA PITANJA

Savjet za građansku kontrolu rada policije, postupajući po sopstvenoj inicijativi, pokrenuo je postupak provjere postupanja pripadnika policije povodom slučaja bjekstva Miloša Medenice.

“Vijesti” su još u srijedu veče poslale pitanja MUP/Upravi policije da li je zbog bjekstva Medenice pokrenuta unutrašnja kontrola ili disciplinski postupak protiv policijskih službenika zaduženih za nadzor kućnog pritvora. Odgovori nijesu stigli, a ni detalji o tome koliko često su policijski službenici obilazili optuženog Medenicu tokom trajanja kućnog pritvora, te da li je o tome poštovan propisani protokol obilaska i kontrole.

ANB NE VIDI SVOJU ULOGU, KURTI TVRDI DA JE KOZ MORAO DA PRATI

Agencija za nacionalnu bezbjednost (ANB) nema nikakvu zakonsku nadležnost za nadzor mjera u krivičnom postupku i pominjanje te službe u kontekstu odgovornosti zbog bjekstva osuđenog Miloša Medenice upućuje na nepoznavanje Zakona o ANB-u.

To piše u saopštenju tajne službe, kojom rukovodi Ivica Janović.

Iz ANB-a su se oglasili nakon što je ministar unutrašnjih poslova Danilo Šaranović sinoć, odgovarajući premijeru Milojku Spajiću na poziv za sastanak i utvrđivanje odgovornosti, kazao kako očekuje da će tom sastanku prisustvovati i direktor ANB-a, ministar pravde i predstavnici sudstva.

“ANB nema nikakvu zakonsku nadležnost za nadzor mjera u krivičnom postupku, nema ovlašćenja da prati izvršenje izrečenih mjera nadzora (u konkretnom slučaju zabrane napuštanja stana) od strane suda i nema operativnu odgovornost za fizičko obezbjeđenje ili nadzor lica. Agencija za nacionalnu bezbjednost nema procesnu niti izvršnu nadležnost u izvršenju mjera krivičnog postupka, te samim tim ne snosi odgovornost za događaj u ovom slučaju. Pominjanje Agencije u tom kontekstu upucuje na nepoznavanje Zakona o ANB i njene pozicije i uloge u bezbjednosnom sektoru”, kazali su iz ANB-a.

Bivši generalni inspektor ANB-a Artan Kurti naveo je za Vijesti da je postojala nadležnost ANB-a, ne da prati izvršenje mjera, ali da operativno informacijama i sredstvima bude obaviještena o mogućim aktivnostima Miloša Medenice.

“Kod nesporne činjenice, da je javnost danima brujala o presudi i upravo u takvoj situaciji, imajući u vidu kako mu je ukinut pritvor, određen kućni, bio sproveden u CB Podgorica, morali su napraviti procjenu i na taj način kontraobavještajno da zaštite i Upravu policije i Viši sud u Podgorici”, navodi Kurti.

On smatra da postupak protiv Miloša i Vesne Medenice ulazi u domen zaštite nacionalnih interesa, jer je javnost uveliko zainteresovana za taj slučaj.

Pojasnio je da članom 6 stav 2 Zakona o ANB-a je jasno propisano:

“Agencija vrši kontraobavještajnu zaštitu Skupštine Crne Gore, Vlade Crne Gore, Predsjednika Crne Gore, drugih državnih organa, ministarstava i organa uprave, koja obuhvata aktivnosti od značaja za bezbjednost određenih lica i radnih mjesta u ovim organima, kao i objekata, opreme i prostora koje oni koriste”. Dakle, iz citirane odredbe jasno proizilazi, da je nadležnost Agencije kontraobavještajna zaštita državnih organa i organa uprave, u konkretnom slučaju kontraobavještajna zaštita Uprave policije i Višeg suda u Podgorici”, kazao je on.

RADULOVIĆ: NELOGIČNO DA MEDENICA NIJE OSUĐENA I KAO ČLAN KRIMI ORGANIZACIJE

Advokat Veselin Radulović komentarišući prvostepenu presudu kazao je da, ukoliko se pogleda kazna zatvora u trajanju od 10 godina, koje su izrečene Medenicama, kako je rekao, izgledaju kao odlučnost pravosuđa da se prekine sa lošom praksom neprimjereno blage kaznene politike.

Iako je prvostepena presuda 10 godina za majku i sina, to je polovina kazne koju je Specijalno državno tužilaštvo tražilo od suda.

No i pored izrečene kazne od deset godina robije za bivšu šeficu pravosuđa, advokat smatra da je dio presude da se Vesna Medenica oslobodi optužbe za članstvo u kriminalnoj organizaciji “protivrječna s obzirom da je sud utvrdio njenu krivicu za krivična djela protivzakonitog uticaja, povezana sa prihvatanjem mita i uticanjem na sudske odluke”…

“Naime, izgleda mi životno nelogično da je Medenica postupala po nalozima i instrukcijama svog sina Miloša, prihvatala mito i uticala na sudske presude u korist drugih lica, a da samim tim nijesu ostvareni elementi bića krivičnog djela stvaranje kriminalne organizacije jer se čini da je dokazano koji je njen zadatak bio, da je djelovanje optuženih bilo planirano i da se sprovodilo duže vremena, da su postojala određena pravila unutrašnje kontrole i da je preko Vesne Medenice ostvaren uticaj na sudsku vlast. U tom smislu i neki od optuženih su se jasno izjasnili i tužilaštvo zbog toga za njih nije tražilo izricanje kazne zatvora, koju im je sud ipak izrekao”, navodi Radulović.

Tužilaštvo nije tražilo zatvorsku kaznu za okrivljenog Petra Milutinovića za produženo krivično djelo krijumčarenje cigareta, a osuđen je na tri godine zatvora i novčanu kaznu od 5.000 eura.

Milutinović je sarađivao sa SDT-om i otkrio kako je funkcionisala šema šverca. Advokat smatra da oslobađanje Vesne Medenice od optužbe za članstvo u kriminalnoj organizaciji se može tumačiti kao poruka da prethodni političko-pravosudni režim, zahvaljujući kojem je Medenica 17 godina bila u samom vrhu pravosuđa, nije stvorio sistemski ambijent u kojem je kriminal mogao da utiče na sudske odluke.

“Time se odgovornost svodi na ‘izolovane zloupotrebe’, dok se izbjegava suočavanje sa mogućnošću da je postojala strukturna sprega vlasti, pravosuđa i organizovanog kriminala, u kojoj su presude faktički mogle biti naručivane, a ne samo nezakonito sugerisane”, tvrdi.

Izvor: “Vijesti”

Foto: Miloš Medenica (Društvene mreže)