06272019čet
Last updatesri, 26 jun 2019 6pm

 

 

Top Story

Sjećanje na vrijeme kada je voljeti Crnu Goru bila velika hrabrost: “Tamatua”, nego što!

Kafe-bar Tamatua, jedan od malobrojnih u tadašnjem Titogradu, otvoren je početkom osamdesetih godina prošlog vijeka. Njegov vlasnik bio je Rasim Rasko Hadžiahmetović. Na krovu Tamatue ponosno se vijorila crnogorska zastava, koja je mnogo godina kasnije postala zvanična zastava samostalne države Crne Gore. A tada je bilo ravno hrabrosti istaći javno tu crnogorsku zastavu

Dvadeset prvi maj, Dan nezavisnosti, povod je ne samo za obilježavanje, sada trinaeste godišnjce od kada je Crna Gora stekla nezavinost, nego mnogima to je i dan za prisjećanje na rane devedesete godine prošlog vijeka kada su se crnogorski liberali hrabro i uz mnoga protivljenja njihovoj politici borili za suverenu Crnu Goru. U tom mozaiku uspomena na tadašnje turbulentne događaje i njihove aktere neizostavno se nađe i kafe bar “Tamatua”, jedan od najpoznatijih u tadašnjem Titogradu.

Zašto je Tamatua” bila toliko popularna?

“Tamatue” odavno nema. Prije tri godine u požaru je stradao njen “nasljednik” kafić “Siti”. Mi stariji s nostalgijom se sjećamo da je to bivša “Tamatua”. Kada bi ona znala da priča mogla da bi ispriča mnogo, mnogo zanimljivosti, koje bi mogle da dobiju počasno mjesto u hronici o događajima koji su se u Crnoj Gori dešavali u posljednjoj deceniji prošlog vijeka... Evo nekih koje zaslužuju da se sačuvaju od zaborava.

Kafe-bar “Tamatua”, jedan od malobrojnih u tadašnjem Titogradu, otvoren je početkom osamdesetih godina prošlog vijeka. Njegov vlasnik bio je Rasim Rasko Hadžiahmetović.

Na krovu “Tamatue” ponosno se vijorila crnogorska zastava, koja je mnogo godina kasnije postala zvanična zastava samostalne države Crne Gore. A tada je bilo ravno hrabrosti istaći javno tu crnogorsku zastavu.

Forum mladih Liberalne partije Crne Gore Skupštini opštine Podgorica, svojevremeno je podnio inicijativu da se dvjema ulicama u Podgorici daju imena Rasima Raska Hadžiahmetovića, vlasnika “Tamatue”, koji je ubijen 1993. godine, i Saše Raonića, čovjeka koji je pred zgradu crnogorskog parlamenta postavio prvu crnogorsku zastavu.

Unutrašnjost kafića krasile su originalne zastave sa raznih crnogorskih bojišta i portreti crnogorskog kralja Nikole, bivšeg predsjednika Jugoslavije Josipa Broza Tita i vođe crnogorskog Zelenaškog pokreta Krsta Popovića.

“Tamatua” je bilo omiljeno i prestižno stjecište slobodoumnih crnogorskih građana raznih profesija. Tu su rado navraćali književnici, političari, novinari.... Među njima su bili visoki crnogorski i jugoslovenski funkcioner i narodni heroj Veljko Milatović, Velimir Koko Vujović, jedan od osnivača Liberalnog saveza i prvi predsjednik Skupštine LSCG, Vlado Dapčević, revolucionar i brat narodnog heroja Peka Dapčevića, Branko Nikač, istoričar, Slavko Perović, dugogodišnji lider Liberalnog saveza, Stanislav Ćano Koprivica, biznismen i dobrotvor, Žarko Rakčević, političar, Dimitrije Škuletić, političar, Jevrem Brković, kjiževnik...

Oni su najčešće razgovarali o tome kako doći do suverene Crne Gore, koja je bila zarobljena u mreži režima predsjednika Srbije Slobodana Miloševića, može li Liberalni savez pobijediti na parlamentarni izborima, kako obnoviti autokefalnu Crnogorsku pravoslavnu crkvu...

Iz “Tamatue” se kretalo i u mnoge proteste, koji su tada organizovani širom Crne Gore.

Zbog svega toga Tamatua je prozvana slobodnom crnogorskom teritorijom. O tome su ostali zapisi i u novinama koje su izlazile van Crne Gore.

Široj javnosti je nepoznato da je dio pazara zarađen u kafeu slat onima koji su zbog neskrivene ljubavi prema suverenoj Crnoj Gori ostajali bez posla i protjerivani iz Crne Gore. A takvih nije bilo malo.

Policija je svakodnevno organizovala racije u “Tamatui”. Tadašnji ministar policije Pavle Bulatović jednom je naredio da se “Tamauta” zatvori. Poslao je inspektore da je zabrave. Pošto je kafić imao i ulaz sa zadnje strane, a to policija nije znala, bar je ipak radio, a policija nije mogla da kontroliše ko sve ulazi i izlazi iz njega. Valjda se to pročulo, pa je Bulatović ukinuo zabranu o radu popularnog kafića.

Policija je kafić bila i ozvučila. Otkrivene su bubice postavljene na nekoliko mjesta. Jedan od gostiju, vičan elektronici, premjestio ih je u toalet tako da je policija imala šta da sluša.

U “Tamatui” je, pored ostalih, točeno i popularno piće kenijada, koje se moglo naći samo u njoj.

Posjetioci “Tamatue” sjećaju se i jedne anegdote, čiji su akteri Rasko Hadžiahmetović i čuveni revolucionar Vlado Dapčević.

Rasko je jednom prilikom rekao Vladu: „Vlado, ti si prvu pušku opalio u Crnoj Gori za vrijeme Drugog svjetskog rata, red je da prvu opališ ovih dana i u Podgorici!“

Vlado će na to: „Rasko, sine, skupi pet-šest momaka, pa da dignemo ustanak! Ali samo da znaš mene je Bog stvorio samo za ustanak i zatvor!“

Vlado je proveo u zatvorima preko dvije decenije. Srećom, Crna Gora je postala suverena država bez ustanka. To je izglasano na referendumu 21. maja 2006. godine. Na referendumu je glasao i veliki broj crnogorskih iseljenika, koji su živjeli na raznim meridijanima.

Uspješan ishod referenduma Liberali su proslavili u kultnom njihovom kafiću “Tamatua”, dok su unionisti, oni koji su se vatreno zalagali da Crna Gora ostane u zajednici sa Srbijom, bili 30 metara dalje u drugom kafiću. Pilo se čitavu noć, čak pucalo u vazduh, ali sve je prošlo bez i najmanjeg incidenta.

S velikim ponosom suverenisti su uživali u atmosferi referendumske kampanje i konačne pobjede, koja je cijelo vrijeme nosila “miris, boju i ukus” liberala, među kojima je bio ogroman broj mladih ljudi.

Da ne bi bili zaboravljeni ti ljudi koji više nijesu sa nama, a svoju mladost su ugradili u ideju nezavisne i evropske Crne Gore, Forum mladih Liberalne partije Crne Gore Skupštini opštine Podgorica, podnio je inicijativu da se dvjema ulicama u Podgorici daju imena Rasima Raska Hadžiahmetovića, vlasnika “Tamatue”, koji je ubijen 1993. godine, i Saše Raonića, čovjeka koji je pred zgradu crnogorskog parlamenta postavio prvu crnogorsku zastavu.

LSCG - glavni promoter nezavisnosti Crne Gore

Liberalni savez osnovan je 26. januara 1990. godine. Okupio je pripadnike raznih nacija.  Bilo je izazovno, posebno za mlade ljude, biti liberal. LSCG je bio prva crnogorska stranka koja se, nakon uvođenja višestranačja, otvoreno zalagala za nezavisnost Crne Gore. LSCG se u tim ratnim devedesetim godinama i krvavom raspadu bivše zajedničke države SFRJ, zalagao za slobodu pojedinca i stvaranje demokratskog, antiratnog ambijenta u Crnoj Gori.
Liberalni savez bio je jedina stranka, devedesetih, koja se oštro suprotstavila učešću crnogorskih vojnika i rezervista u ratovima na prostoru bivše SFRJ i granatiranju Dubrovnika.
Na prvim višestranačkim izborima 1990. godine LSCG je nastupio u sastavu Saveza reformskih snaga, a njegov jedini poslanik u prvom sazivu parlamenta bio je Slavko Perović. LSCG se oštro usprotivio ostanku Crne Gore u krnjoj Jugoslaviji koju su već tada napustile Slovenija, Hrvatska, Makedonija i BiH.
Na referendumu održanom u proljeće 1992. godine, na kojem su se građani Crne Gore izjašnjavali o pitanju: “Da li ste za to da Crna Gora kao suverena republika nastavi živjeti u zajedničkoj državi Jugoslaviji potpuno ravnopravno s drugim republikama koje to žele”, LSCG je bio glavni promoter nezavisnosti Crne Gore. Međutim, liberali su ovu bitku izgubili, ali njihova popularnost i ideja o nezavisnosti Crne Gore krenuli su uzlaznom putanjom.

Liberali su nastupali pod sloganom – Liberalni savez, nego što!

Veseljko Koprivica

UPOZORENJE: ZABRANJENO JE PRENOŠENJE TEKSTA I FOTOGRAFIJA BEZ PISMENE SAGLASNOSTI PORTALA REVIJE FOKUS

  • Najnovije

  • Najcitanije

Lice Fokusa

Previous Next
Enisa Nikaj, pjevačica i tekstopisac iz Njujorka: Ime za koje će se tek čuti Prvi singl, Burn This Bridge, Enisa je objavila u septembru 2016. godine, a imao je više od 115.000 sinhronizovanih video zapisa napravljenih za njenu pjesmu na aplikaciji Musically, sa milionima korisnika. To je dovelo do toga da je pjesma osvojila 2. mjesto na takmičenju “Next Wave October”, a video su premijerno prikazivali Billboard i iHeart Radio
Lice Fokusa: Elma Kolenović Osamnaestogodišnja Elma Kolenović jedna je od najzaslužnijh članica fudbalskog tima Fairleigh Dickinson univerziteta (FDU) koji je, prvi put u svojoj istoriji, osvojio NEC Conference takmičenje u ženskom fudbalu. I to bez poraza! Elma, o čijim uspjesima je Portal Revije Fokus ranije pisao, je freshmen i dala je pet golova i imala sedam asistencija. FDU se, takođe, prvi put automatski plasirao na NCAA turnir među 64 najbolja univerzitetska tima za ovu školsku godinu. Zahvaljujući dobrim ocjenama u školi i dobrim igrama na terenu, Elma ima punu stipendiju na ovom privatnom univerzitetu. Elma Kolenović živi u Njujorku, a porijeklom je iz Gusinja. Jedna od njenih želja je i da obuče dres reprezentacije Crne Gore. Inače, Haris, stariji Elmin brat, nastupa za ekipu Stony Brook univerziteta.
Lice Fokusa: Dino Radončić Šesnaestogodišnji Dino Radončić je košarkaš koji "prijeti" da će jednog dana igrati na NBA parketima. Trenutno nosi dres Reala iz Madrida, a o kakvom se talentu radi možda najbolje govori podatak da ga je specijalizovani košarkaški sajt Eurohopes proglasio za najvećeg talenta u svom uzrastu u Evropi. Dino je rođen 8. januara 1999. godine u Njemačkoj, ali je rano djetinjstvo, školovanje i početak košarkaške karijere započeo u Zrenjaninu, rodnom gradu svoje majke. Prve košarkaške korake napravio je u KK „Storm Zrenjanin” sa deset godina, a u selekciji kadeta njegov tim je već tada bio prvak države. Od tada je njegova karijera krenula vrtoglavom uzlaznom putanjom. Dino je od 2. septembra 2013. igrao u Barseloni, gdje je u potpunosti opravdao svu medijsku pažnju koju je plijenio i sa tim klubom osvojio titulu. Bio je najbolji igrač tima sa prosjekom od 25 poena, 11 skokova i osam asistencija. Postao je najmlađi stranac u istoriji koji je došao u katalonski klub… Međutim, Barselonin ljuti rival je nastojao da Radončića dovede u svoje redove, i uspio je u tome. Dino se, naravno, revanširao sjajnim partijama i u dresu kraljevskog kluba - donio je Realu titulu nakon decenijskog posta. Prošlog mjeseca, u finalu „el klasika“ protiv Barselone, ovaj, 201 centimetar visoki košarkaš, ubacio je 18 poena, imao 11 skokova i šest asistencija, pa je s pravom proglašen za najboljeg igrača finala. Dino je, inače, sin Damira Radončića, proslavljenog rukometaša, koji je igrao u najjačim evropskim ligama, i oblačio dresove reprezentacija Jugoslavije, Bosne i Hercegovine i SAD. Dinova majka Vanja je bivša odbojkašica.
Binais Begović Iron Man Magazine, vodeći svjetski bodibilding i fitnes magazin i svjetski lider informacija o treninzima iz tih oblasti, objavio je da su preduzetnik Binais Begović i njegova supruga, dr Catherine Begović, kupili tu kompaniju... OPSIRNIJE
Maša i Adis Gutić   Maša je poznata svjetska manekenka, a od ljetos i zvanično naša snajka. Adis se već dugo godina bavi manekenstvom i glumom. Imao je glavne uloge u filmovima Fatalis i Marco Polo.
Ajla Karajko Dvadesetdvogodišnja Ajla Karajko iz Travnika jedna je od sedam najboljih studentkinja u SAD po ocjeni magazina „Glamour“. Humana, vrijedna, nenametljiva, dobitnica brojnih domaćih i međunarodnih nagrada, od malena niže uspjehe i odlučno korača ka novim izazovima. Iako je tek na pragu treće decenije, Ajla ima biografiju kao malo ko od njenih vršnjaka. Ipak, uspjeh je nije promijenio, pa i danas mašta kao kad je to radila kao djevojčica u ratom zahvaćenoj Bosni. Ajla, koja ovih dana na Kolumbija univerzitetu ostvaruje svoje snove, otvorila je sebi vrata brojnih svjetskih institucija, ali nikada nije zaboravila svoju domovinu i svoj narod, pa je u rodnom gradu realizovala niz projekta, među kojima i izgradnju Sigurne kuće „Nada“... OPŠIRNIJE
Alen Kolenović Kada se uskoro u američkim kinima pojavi naučno fantastični film „Vesuvius“, filmski ljubitelji će biti u prilici da na djelu vide Alena Kolenovića, koji u filmu igra ni manje ni više nego – glavnu ulogu. Alen je rođen 18. decembra 1988. godine u Gusinju. Već 1991. godine njegova se porodica doselila u SAD, gdje je Alen ubrzo pokazao svoj talenat. Sa svojih šest godina počeo je trenirati karate, gdje je ostvario dobre rezultate. Nosilac je crnog pojasa drugi dan, a širom SAD je osvojio brojne medalje i pehare. Pored karatea, bavi se i drugim sportovima. Na daskama koje život znače stao je još dok je pohađao studije na State University Of New York – State University At Stony Brook, gdje je diplomirao sa desetkom. Pri završnoj godini studija pohađao je časove glume, da bi poslije završenih studija upisao i završio trogodišnju školu za glumu u poznatom „William Esper studiju“ u Njujorku. Igrao je u nekoliko pozorišnih predstava na Brodveju: „The Train“, „Belgrade Trilogy“, „Fare Game“ i „Meridian, Mississippi Redux“.  Kolenović je imao i nekoliko filmskih i serijskih uloga...    

Video dana

VIC NEDELJE

    Mujo i hodža      
    Mujo i hodža

    Došao Mujo kod hodže i kaže: - Fata me vara.

    Hodža: - Razvedi se.

    Mujo: - Ne mogu, volim je.

    Hodža: - Onda se ne razvodi.

    Mujo: - Ali stalno mi je to na umu.

    Hodža: - Pa, razvedi se.

    Mujo: - Ne mogu zbog djece.

    Hodža: - Onda se nemoj razvesti.

    Mujo: - Ali ne mogu joj oprostiti.

    Read more...